Generatie reset?

Er is al een tijd sprake van een grote mismatch op de werkvloer. De ‘jongere generatie’ en de ‘oudere generatie(s)’ lijken elkaar niet helemaal te begrijpen. Wordt er teveel zelfstandigheid van de jongeren verlangd? Krijgen ze juist onvoldoende verantwoordelijkheden? Is er sprake van onderwaardering? Of hechten de ‘jongeren’ en ‘ouderen’ een andere waarde aan werk en vrije tijd?

Hoewel iedereen zal beamen dat het antwoord op deze vragen voor ieder persoon verschillend is, ligt dat misschien iets genuanceerder.

Sociologisch onderzoek (o.a. van Aart Bontekoning en Henk Becker) toont aan dat veel van deze vragen te herleiden zijn naar de generatiekloof die er op de werkvloer bestaat. Grofweg zijn er op dit moment nog 3 generaties op de Nederlandse werkvloeren te onderscheiden: Generatie X (1955-1970), de Pragmatische Generatie (1970-1985) en De Millennials, ook wel Generatie Y genoemd (1985-2000). Het leeuwendeel van de Babyboomers (1940-1955) is inmiddels met pensioen, terwijl Generatie Z (2000-2015) haar eerste passen op de werkvloer aan het zetten is.

Waarom zijn deze generaties zo belangrijk voor de verschillen die we terug zien komen in de samenleving? Dat komt hoofdzakelijk doordat de kenmerken van iedere generatie ontstaan door enerzijds de opvoeding van die generatie en anderzijds door de toetsing van die opvoeding aan de maatschappij. Zo zijn de leiders van vandaag, die veelal als Generatie X of de Pragmatische Generatie te classificeren zijn, opgevoed door mensen die een oorlog meegemaakt hebben, of waarvan de ouders een of meerdere oorlogen meegemaakt hebben. De opvoeding van deze generaties was daardoor logischerwijs deels gericht op het vermijden van risico’s en het inbouwen van zekerheden. Voor de Pragmatische Generatie komt daarbovenop dat zij leerden om zich te richten op persoonlijke ontwikkeling en het ontwikkelen van een (kennis)netwerk waarbij zelfstandigheid centraal stond.

Millennials daarentegen, hebben vaak een ander wereldbeeld. Oorlogen kennen zij alleen van tv, economische tegenspoed hebben zij vooral als een dipje ervaren dat gevolgd werd door een periode van herstel en verdere groei en ondanks enkele geo-politieke spanningen de afgelopen jaren, zijn dit toch vooral abstracte gebeurtenissen geweest; een ‘ver-van-mijn-bed-show’ voor velen. Deze groep is op zoek naar ‘geluk’, iets dat moeilijk te kwantificeren is. Het beeld dat zij hebben van de wereld komt in veel gevallen niet (geheel) overeen met hoe hun manager of leidinggevende het ziet.

Het gevoel van ‘is dit het nou?’ komt bij de Millennials vaak voor. En als zij dan op zoek gaan naar het ‘geluk’ en vaker dan eerdere generaties van baan wisselen, dan worden ze lang niet altijd begrepen. Bij een nieuwe werkgever krijgen Millenials vaak alle vrijheid van de werkgever of manager, zoals die werkgever of manager dat vanuit zijn of haar opvoeding gewend is te krijgen. Juist die vrijheid strookt niet met het beeld dat de groep jongvolwassenen heeft over ‘goede begeleiding’ bij een (nieuwe) baan. Hierdoor verdwijnt het euforische beeld van die nieuwe baan in de gelukscurve die zij voor zich zien als sneeuw voor de zon.

De huidige (corona) crisis zou zomaar eens voor een generatie reset kunnen zorgen. Ik ben geen socioloog, maar afgaande op alles wat ik gelezen heb, verschuift ‘de macht’ vaak mee met grote economische gebeurtenissen en/of generaties. Vaak is het zo, dat in tijden van crisis de overheid een centralere rol op zich neemt. Ga maar na; de meest recente crisis die we meegemaakt hebben, de kredietcrisis, zorgde ervoor dat individuele overheden, de Europese Unie en centrale banken en de overkoepelende organen een strakker beleid gingen hanteren. De Nederlandse begrotingsteugels werden veel strakker aangetrokken en er moest massaal bezuinigd worden. De Europese Unie greep in om Griekenland overeind de houden en ook de Europese Centrale Bank kwam met rigoureuze maatregelen. Dit volgde allemaal op een periode waarin bedrijven juist steeds meer (politieke) macht gekregen hadden. Denk niet alleen aan de opkomst van de tech reuzen Apple, Google en Amazon, maar ook aan de invloed die bijvoorbeeld Shell en Unilever op Nederlands beleid gehad hebben.

Als er de afgelopen weken één ding duidelijk is geworden, is het dat overheden overal ter wereld de macht weer naar zich toe trekken. Waar dat in bijvoorbeeld China altijd al zo geregeld is, wordt er in Nederland een voor de moderne tijd ongekend strak beleid gehanteerd. Hoewel alle generaties er iets van vinden, we kijken met zijn allen naar de overheid en hoe de overheid deze crisis op gaat lossen.

Ja, de huidige (corona)crisis zou zomaar eens voor een generatie reset kunnen. Want waar Generatie X en de Pragmatische Generatie juist wel zekerheden inbouwden, hechten de Millennials juist minder belang aan zekerheden, omdat zij in hun maatschappelijke toets nagenoeg geen bewijs hebben gevonden waarom dit nodig is. Maar gelet op het tempo waarmee het coronavirus nog altijd om zich heen grijpt en willekeurig is met betrekking tot generaties in het eisen van slachtoffers, dan kunnen de Millennials en Generatie Z wellicht compleet anders uit deze crisis komen dan dat zij erin gingen.

Wat dit gaat betekenen voor de manier waarop we wonen, werken, winkelen en onze vrije tijd besteden zal de toekomst uitwijzen. Maar ik kan me voorstellen dat alle generaties meer waardering gaan hebben voor datgene dat ‘is’. Denk aan het grote aantal initiatieven dat de afgelopen weken ontstaan is om de bestaande (lokale) ondernemers, die het op dit moment loodzwaar hebben, te helpen. Of de handreikingen van werknemers naar werkgevers om op de een of andere manier een (financiële) bijdrage te leveren aan het zeker stellen van de toekomstige continuïteit van de zaak. Allemaal mooie initiatieven die generaties overstijgen. Wellicht is deze crisis dan toch nog ergens goed voor geweest.

_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Michiel Boonen is Business Development Lead bij JLL

Dit is de jury van het NRW Marketingfestival 2020

Het NRW Marketingcongres is ieder jaar weer een event waar met veel plezier naar wordt uitgekeken. Niet in de laatste plaats omdat tijdens dit event de NRW Marketing Award wordt uitgereikt. Dit jaar kan er helaas geen live congres plaatsvinden. Daarom staat de gehele maand november in het teken van de NRW Marketing Award: special … Lees verder

‘Durf te investeren in groei’

‘Als je een boodschap te vertellen hebt, moet je die niet klein houden, maar onder meer mensen verspreiden. Daarvoor is het nodig te investeren.’ Hans Geels, CEO van Dille & Kamille, schoof afgelopen woensdag aan bij het New Gen-ontbijt en deelde zijn visie op retail en de route die Dille & Kamille heeft afgelegd in … Lees verder

Van retail only naar multifunctioneel

De impact van de coronacrisis op de winkelsector is groot. Deze problemen moeten integraal worden benaderd. Om hier nieuwe oplossingen voor te kunnen vinden, is een omslag nodig – een die veel organisaties al aan het maken zijn. Want vaak liggen deze oplossingen buiten de retailsector. Ook NRW ziet de noodzaak van verandering en bevindt … Lees verder